شده ، در آيه مورد بحث پيامبر ص را دستور مىدهد كه براى حل اختلافات و احياى آئين انبيا بكوشد ، و در اين راه نهايت استقامت را به خرج دهد . مىفرمايد : « انسانها را به سوى آئين واحد الهى دعوت كن ، و از اختلافات برهان » ( * ( فَلِذلِكَ فَادْعُ ) * ) ( 1 ) . سپس دستور به استقامت در اين راه داده ، مىگويد : « آن گونه كه مامور شده اى ايستادگى كن » ( * ( وَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ ) * ) . جمله « كما امرت » ( آن چنان كه مامور شده اى ) ممكن است اشاره به مرحله عالى استقامت و يا اشاره به اينكه استقامت هم از نظر كميت و كيفيت و مدت و خصوصيات ديگر همه بايد منطبق بر دستور و برنامه الهى باشد . و از آنجا كه اهواء و هوسهاى مردم در اين مسير از موانع بزرگ راه است ، در سومين دستور مىافزايد : « و از هوا و هوسهاى آنها پيروى مكن » ( * ( وَلا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ ) * ) . چرا كه هر گروهى تو را به تمايلات و منافع شخصى خود دعوت مىكنند ، همان دعوتى كه سرانجامش تفرقه و پراكندگى و نفاق است ، پا بر سر اين هواها بگذار ، و همه را گرد آئين واحد پروردگار جمع كن . و چون هر دعوتى نقطه شروعى دارد ، نقطه شروع آن را خود پيامبر ص قرار مىدهد ، و در چهارمين دستور مىفرمايد : « بگو من ايمان آورده‌ام به هر كتابى كه از سوى خدا نازل شده است » ( * ( وَقُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّه مِنْ كِتابٍ ) * ) . من در ميان كتب آسمانى فرق نمىنهم ، همه را به رسميت مىشناسم ، و همه را دعوت كننده به توحيد و معارف پاك دينى و تقوى و پاكى و حق و عدالت ،

--> ( 1 ) جمعى از مفسران « لام » را در « لذلك » به معنى « الى » دانسته‌اند ، و جمعى به معنى تعليل ، در صورت اول « ذلك » اشاره به آئين انبياى پيشين است ، و در صورت دوم اشاره به اختلافات امتها .